İlk defa böyle bir şey yapıyorum genellikle kişisel görüşlerimi ulu orta paylaşma taraftarı değilim belki de birilerini incitmekten korkuyorum. Ama fark ettim ki benim incinmem kimsenin umurunda değilken ben neden bu kadar düşüneyim ki başkasını. Belki yaptığım biraz bencillik ama bu aralar hayatımda ilk defa en çok kendimi düşünüyorum öyle olması gerekiyor zaten hep kaybeden taraf olmaktansa bencillik daha çekici gelmeye başlıyor bir süre sonra. Bence çocukken öğretilmeli bir parça bencil olmak, yeri geldiğinde önce ben demek. Maalesef kimse çocuğuna böyle bir şeyi isteyerek öğretmez çünkü bencillik kötü bir özellik gibi görünür, korkunç bir şey gibi gelir kulağa ama bazen kendimizi korumak, ezilmemek, hakkımıza sahip çıkmak, bana fark etmez diyip sonuçlarına katlanmamak için bir parça içimizde bulunmalı….
